Joanna Łępicka

Tłumacz przysięgły języka angielskiego Kraków

Ewolucja języka w internecie. Część 1. Hasztagi

Ewolucja języka w internecie. Część 1. Hasztagi

Język podlega nieustannym zmianom. Szczególną rolę w tym zakresie pełni język, jakim posługują się użytkownicy internetu, którzy sprawiają, że staje się on bardziej dynamiczny i elastyczny. Okazuje się również, że osoby posługujące się sprawnie slangiem internetowym i korzystające na co dzień z różnych serwisów społecznościowych doskonale wyczuwają niuanse językowe, ponieważ funkcjonują jednocześnie w kilku systemach językowych. Widać to na przykład w stosowaniu hasztagów i tego, jak wpływają one m. in. na formalność wypowiedzi.

Istnieją dwa rodzaje hasztagów:

1. indeksujące – organizują one treść w obrębie danego serwisu społecznościowego, pozwalając w ten sposób użytkownikom z całego świata dyskutować i wymieniać poglądy na ten sam temat; mogą też stanowić swego rodzaju wewnętrzny system indeksacji w obrębie własnego bloga (co często ma miejsce na serwisie społecznościowym Tumblr). Według badań[1], posty, które są w ten sposób otagowane, często zawierają linki i zazwyczaj są częściej dodawane do ulubionych i podawane dalej, co oczywiście związane jest z tym, że często odnoszą się one do prawdziwych bieżących wydarzeń. Tematyka tego rodzaju hasztagów jest bardzo zróżnicowana, i gdy spojrzy się na listę hasztagów najczęściej umieszczanych w postach w danym momencie, ich zakres tematyczny jest bardzo szeroki– od ważnych problemów, takich jak obchody światowego dnia zdrowia psychicznego (#WorldMentalHealthDay) do wsparcia udzielanego przez fanów byłemu członkowi boy bandu (#ZaynTaughtUs);

2. komentujące – mają bardziej społecznościowy, towarzyski charakter; umożliwiają wyrażanie swoich opinii na dwóch poziomach: odnosząc się do tematu i dodając do niego komentarz. Są to wiadomości/posty, które często zawierają nazwę innego użytkownika, choć nie jest to konieczne. Przykłady takich hasztagów to: #confirmed, #same, #always reblog.

Niedawno przeprowadzone badania[2] wykazały, że kiedy użytkownicy Twittera stosują hasztagi, ich język jest zazwyczaj bardziej formalny, pozbawiony skrótów i emotikonów. Jednak kiedy stosują symbol @ (poprzedzający nazwę innego użytkownika), aby skierować swoją wiadomość do węższego grona odbiorców, przejawiają wówczas tendencję do używania bardziej nieformalnych wyrazów, takich jak „nah”, „cuz” czy „smh”[3]. Ponadto, pisząc wiadomości do osób z tego samego miasta/regionu, stosują zazwyczaj słowa specyficzne dla danego obszaru, co pokazuje, że użytkownicy doskonale rozumieją, jak dostosować język do odbiorcy.

Należy zaznaczyć, że choć autorzy tego nie uściślają, chodzi tu prawdopodobnie o hasztagi indeksujące, które, w odróżnieniu od hasztagów komentujących, służą przyporządkowaniu danego postu/wiadomości do pewnej kategorii, co nadaje im charakter wypowiedzi publicznej. Natomiast posty zawierające hasztagi komentujące nie muszą mieć takiego charakteru, ponieważ służą jedynie wyrażeniu opinii, mogą więc zawierać dużo bardziej nieformalny język.

Oczywiście hasztagi nie zawsze da się przypisać jednoznacznie do danej kategorii: hasztagi indeksujące i komentujące znajdują się raczej na dwóch końcach jednego kontinuum. Można to zaobserwować zwłaszcza na portalach, które nie mają ograniczenia ilości znaków (jak Twitter), takich jak Instagram czy Tumblr. To kontinuum odzwierciedlone jest więc również w formalności języka stosowanego przez użytkowników.

 

[1] Shapp, Allison. 2014. Variation in the Use of Twitter Hashtags [pdf]. Qualifying Paper, New York University.

[2] http://www.sciencedaily.com/releases/2015/09/150909124834.htm?utm_source=feedburner&utm_medium=email&utm_campaign=Feed%3A%20sciencedaily%2Fmind_brain%2Flanguage_acquisition%20%28Language%20Acquisition%20News%20–%20ScienceDaily%29

[3] Skrót od „shake my head”/”shaking my head” –reakcja na absurdalne, głupie zachowanie/wypowiedź, na które trudno znaleźć słowa.

 

 

 

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. aria-required='true'

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>